Over ons

Wij zijn Peter Feenstra en Hans Kouwenberg, twee “jonge mannen” die in de regio Bourgogne-Franche-Comté wonen, in het oosten van Frankrijk. We hebben daar tot begin 2015 ook gewerkt (in feite hebben we altijd overal kunnen werken waar Internet en een telefoonlijn beschikbaar waren) in ons eigen bedrijf. We wonen op het “Domaine du Bac”, een helemaal gerestaureerd geheel van drie huizen aan de oevers van de Saône – op een terp, om geen natte voeten te krijgen, al zijn we bij hoog water wel af en toe afgesneden van de bewoonde wereld als onze oprijlaan onder water loopt. We bevinden ons op 500 meter van het dorp Ray-sur-Saône.

We spreken allebei inmiddels vloeiend Frans – net als Duits en Engels, trouwens – en we zijn in onze woonomgeving dan ook volledig “ingeburgerd”: voor ons niet het soort rampen dat je soms op televisie ziet, we genieten op onze woonplek van de rust, de stilte en de ruimte. Het feit dat we (sinds 2013) helemaal eigen baas zijn hier, is een voorrecht waarvan we het belang nog iedere dag beseffen: we zijn een paar jaar lang geterroriseerd door een buurman die niet van buitenlanders én niet van homo’s hield (en die dus geen “fan” van ons was)  maar die hebben we in 2013 kunnen “uitkopen”. Vanaf dat moment gebeurt er in een straal van een kilometer om ons heen niets, wat we niet zouden willen.

Ons werk, in ons vroegere bedrijf “NoorderSoft“, deden we “aan huis”: dankzij een wat opgevoerde internetverbinding en een batterij computers en tablets ontwikkelden en exploiteerden we een computerprogramma, dat als het ware de TomTom van de Europese kanalen en rivieren is. Veel van onze klanten zagen we periodiek voorbijvaren over de Saône! Begin 2015 is het bedrijf verkocht aan onze “grootste concurrent”. Sindsdien zijn we dus met pensioen.

Wij zijn al bijna 35 jaar bevriend, en hopen dat ook de volgende 35 jaar te blijven. Toen we elkaar leerden kennen zagen we er ongeveer uit zoals op de twee foto’s hiernaast. Bedenk dat het toen de “roaring eighties” waren en dat gebleekt haar en slordige kleding HOT waren! Hans woonde op een woonschip, wat zijn voorliefde voor boten en water verklaart. Die voorliefde bepaalde vaak onze keuzes: onze eerste gezamenlijke vakantie brachten we op een huurbootje in het Franse Canal du Midi door….. Die voorgeschiedenis heeft dan ook logisch geleid tot het bedrijf dat we nu recentelijk verkocht hebben.

Voor we elkaar leerden kennen werkte Hans als “Directeur-Beheer” op de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, terwijl Peter eerst een baan als sociaal werker had, daarna pedagogiek studeerde en later bij de Postbank in de automatisering werkte. We hadden allebei dus goede banen en een goed inkomen, maar hadden óók allebei al gauw genoeg van het werken voor grote instellingen en bedrijven. We vonden het in 1990 tijd “for something completely different” en….. kochten een vrachtschip! We werden van schooldirecteur en bankprogrammeur ineens BINNENSCHIPPERS!

Noorderzon

De meeste van onze kennissen waren ervan overtuigd dat we gek geworden waren. En ook wij zelf waren er niet 100 % zeker van dat we met zo’n vrachtschip de kost zouden kunnen verdienen. De eerste jaren met de “Noorderzon” waren dan ook avontuurlijk, soms hectisch, soms ronduit rampzalig – met lekkages, motorstoringen en zo – maar gek genoeg verdienden we er wel altijd genoeg geld mee voor een goede maaltijd en een lekker glas wijn. Buiten de storingen en de problemen bleek het varen eigenlijk heel plezierig: je schuift met je eigen “huis” op wandelsnelheid langs de mooiste achtertuinen van West-Europa, om iedere avond op een andere idyllische plek in de vrije natuur te wonen. Niet slecht, toch?

Toen we de meeste kneepjes van het schippers-vak begonnen door te krijgen, werd het af en toe ook wel saai. We brachten daarom vaak de avonduren door met het maken van probeersels voor een computerprogramma voor de binnenwateren. Beetje bij beetje ontstond zo, als hobby dus, onze eerste reisplanner. We hadden nooit kunnen denken, dat die probeersels ooit méér zouden kunnen opleveren dan het schip (en zelfs meer dan onze vroegere salarissen).

Bijna negen jaar voeren we rond met de Noorderzon, een heus romantisch avontuur waar we bovendien nog veel goede vrienden aan overgehouden hebben. Toen ging het Peter vervelen – niet eens zozeer het varen zelf als wel “de havenarbeider” (je zou echt rechts worden van die gasten) en  sommige meer behoudende schippers. Ook sloeg de “seven year itch” opnieuw toe. We huurden daarom een woning in Amsterdam-Noord en vestigden ons dus weer aan wal.

De jaren daarna hebben we ons volledig toegelegd op de ontwikkeling en verkoop van onze software. De Noorderzon werd in 1999 verkocht aan een franse zandschipper. Tussen 2000 en 2007 beleefden we met onze software (“Noorderzon Software” werd al snel “NoorderSoft“) een heuse “boom”. Jaar na jaar stegen de verkopen, en dus ook de inkomsten. Wel werkten we véél te lang en véél te hard, dus toen de spreekwoordelijke zeven jaren weer voorbij waren, werd het opnieuw tijd voor verandering: Peter vond een aantrekkelijke villa in “Nergenshuizen-sur-Saône” aan de oevers van de rivier die we zo vaak hadden bevaren, en in Augustus 2007 verhuisden we naar Ray-sur-Saône…..in de regio Bourgogne-Franche-Comté, kilometers verwijders van enige grote stad en lichtjaren verwijderd van het lawaai en de overbevolking van Amsterdam. We zijn dus sinds 1 September 2007 officiëel “emigranten” (zeg maar: allochtonen!) en sinds begin 2015 officiëel met pensioen…..